The bigger the storm the brighter the rainbow

Na lang piekeren, heb ik ontslag genomen in het zakenkantoor.  De laatste tijd zat ik niet meer op mijn plek en hierdoor ook niet goed in mijn vel.  Het maakte me niet meer happy, ik kreeg er geen energie meer van en door deze twijfels merkte ik dat het werk niet altijd even goed bij me paste.  Een lastige keuze om te maken maar het voelt wel als de juiste.  Soms is het ook goed om ergens een punt achter te zetten en door te gaan naar een ander hoofdstuk.  Wat dat volgende hoofdstuk zal zijn, dat weet ik nog niet.  Hoewel er een last van mijn schouders is gevallen, is er ook een last bijgekomen.  Want de onzekerheid over de toekomst knaagt.  Het liefst van al zou ik mijn toevlucht zoeken bij Days with Lydia.  Maar een creatief-we zien wel wat er komt-leven past heel erg goed bij mij, maar minder goed bij de maatschappij.  En ik wil niet dat mijn gezin de dupe wordt van mijn artistieke levensvisie.  Dus is mijn beslissing spannend?  Zeker wel!  Is ze verstandig?  Misschien niet!  En toch lijkt ze noodzakelijk.  Ik moet mezelf wat ruimte geven.  Mijn hoofd leeg maken.  Ik kan precies niet nadenken.  Anderzijds lijkt het alsof nadenken het enige is wat ik nog doe.

Zal ik hem ooit vinden, de job die mijn financiële eindjes aan elkaar knoopt maar die me ook binnenin verwarmt?  De job die mij de mogelijkheid geeft om voldoende tijd over te houden voor mijn gezin en sociale gebeurtenissen maar die mij tegelijkertijd een persoonlijke uitlaatklep biedt?  Ik lijk daar niet in te slagen.  Al 15 jaar is mijn “zoektocht” bezig en niet zonder slag of stoot.  Heel af en toe bots ik op een uitdaging die mij aanspreekt maar dan blijkt het toch niet voor me weg gelegd.  Een “zoektocht” is hier echt het allesomvattende woord.  Want dat is wat het is.  Een lange tocht met alleen maar zoeken.  En dan uiteindelijk (juiste) keuzes maken.  Ik blijf er echter in geloven.  He is out there.  The one!!  Haha, alsof ik het over een droomman heb, maar die moet ik niet meer zoeken hoor.  Het is die droomjob die ik maar niet kan strikken.  Echter, met nieuwe moed en nieuwe mantra’s start ik deze week.  Ik kwam onlangs Shakespeare’s woorden tegen.  Inspirerend als altijd.  Ik laat je even mee genieten van zijn wijsheid:

“I always feel happy, you know why?  Because I don’t expect anything from anyone, expectations always hurt…  Life is short, so love your life, be happy… & keep smiling.  Just live for yourself & before you speak, listen.  Before you write, think.  Before you spend, earn.  Before you pray, forgive.  Before you hurt, feel.  Before you hate, love.  Before you quit, try.  Before you die, live”.

Toen al, hé, toen al had meneer S. het begrepen.  Zelfs voor de gejaagde prestatiegerichte samenleving wist hij hoe het in mekaar zat en had hij fits wat belangrijk is.  Ik zet dus gewoon door.  Ik hou onze William zijn advies in mijn achterhoofd en ga ervoor.  Bovendien zijn er tal van nieuwe producten toegevoegd aan mijn webshop en dat geeft me vanzelf een boost.  De combinatie van mooie dingen en liefde om me heen, dat kan alleen maar leiden tot een succesverhaal, toch?

Talk to you soon, after the storm.